St. Patrick’s Day

Dzień Świętego Patryka (ang. Saint Patrick’s Day, irl. Lá ‚le Pádraig lub Lá Fhéile Pádraig)  to irlandzkie święto narodowe i religijne obchodzone 17 marca ku czci  patrona Irlandii – św. Patryka.

Obchody Dnia św. Patryka sięgają 1737 r., kiedy to „Charytatywne Irlandzkie Stowarzyszenie w Bostonie” zorganizowało pierwszą paradę.

Uroczystości związane z tym świętem odbywają się nie tylko w samej Irlandii ale  na całym świecie, także w Polsce, co jest związane z popularnością kultury celtyckiej poza Wyspami.

Krótka historia patrona święta 17 marca:

Data i miejsce urodzenia św. Patryka nie są do końca pewne, niektóre źródła podają, że pochodził z Brytanii, z krainy nazywanej Cumbria, są też historycy którzy twierdzą, że mieszkał w Walii, pewne jest, że nie był mieszkańcem Irlandii. Urodził się około roku 389. Był synem diakona Kalpurniusza i Cenchessy. Kiedy Patryk  miał szesnaście lat został porwany przez irlandzkich korsarzy  i wywieziony do Irlandii, gdzie musiał służyć u poganina jako pastuch. Jego życie  w tym czasie było bardzo surowe i ciężkie, mimo tego zachował wiarę a po sześciu latach niewoli zdołał w cudowny sposób (?) uciec i powrócił do domu. Proroczy sen objawił mu, że ma wrócić do Irlandii, żeby nawrócić ją na chrześcijaństwo. Długo przygotowywał się do tego, m.in. studiował przez cztery lata w klasztorze w Lerynie. Około roku 417 otrzymał z rąk św. Amatora święcenia kapłańskie w Auxerre. Przełożeni długo wahali się, czy powierzyć mu misję w Irlandii. Dopiero w  roku 431 wysłano go na Zieloną Wyspę pod opiekę  biskupa Paladiusza a już rok później, kiedy biskup Paladiusz zmarł, to właśnie Patryk otrzymał z rąk św. Germana święcenia biskupie za zgodą papieża Celestyna I. Odtąd biskup Patryk wędrował po całej Irlandii głosząc słowo Boże. Pomimo wrogości druidów, kapłanów pogańskiej religii Celtów, udało mu się nawrócić nawet kilku członków rodziny królewskiej.

W roku 442, podczas pobytu w Rzymie, biskup Patryk otrzymał od papieża Leona Wielkiego polecenie zorganizowania hierarchii kościelnej w Irlandii. Po powrocie z Rzymu, w 444 roku b.Patryk ustanowił Armagh pierwszym biskupstwem (Armagh, irl. Ard Mhacha, to  miasto w południowej części Irlandii Północnej). Odtąd, dzięki Patrykowi zaczęły powstawiać biskupstwa również w wielu innych miejscowościach na terenie całej Irlandii.  Św. Patryk założył też wiele klasztorów męskich i żeńskich , które szybko zyskały sławę jako miejsca nauki i chrześcijańskiej wiary.

Święty Patryk zmarł 17 marca 461 roku w klasztorze Saul-en-Strangford-Lough niedaleko Ulsteru. Relikwie od roku 1186 spoczywają w katedrze w Down.

Pozostawił po sobie kilka dzieł, z których najbardziej znane są „Wyznania” (Confessio)  oraz „List do chrześcijańskich poddanych tyrana Korotyna”, który jest zachętą do wytrwania w wierze dla chrześcijan uwięzionych przez wojska pogańskiego władcy.

Życiorys św. Patryka jest osnuty wieloma legendami. Jedna z nich mówi o czyśćcu św. Patryka. W miejscowości Lough Derg miał on schodzić do zagłębienia w ziemi i tam rozmyślać nad karami piekielnymi jakie czekają grzeszników. Do tej miejscowości do dzisiaj przybywają liczni pielgrzymi.

Trójlistna koniczyna jest symbolem Irlandii także za sprawą Św. Patryka, bo to on, wg legendy,  posługując się tą rośliną tłumaczył Irlandczykom tajemnicę Trójcy Świętej.

Jeszcze za życia zasłynął wieloma cudami, które przyczyniły się do nawrócenia Irlandczyków. Według legend przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych i uwolnił Irlandię od plagi węży. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju.

W ikonografii, od XIV wieku, przedstawiano św. Patryka jako biskupa bez brody , co było wówczas rzadkością, w ornacie, z ręką podniesioną do błogosławieństwa. Od XVII wieku najczęściej przedstawiany jest z brodą, z wężem u stóp.

Św. Patryka uważano za patrona górników, kowali, bednarzy, fryzjerów, a także za opiekuna trzody chlewnej.

Dzień św. Patryka to najważniejsze święto dla każdego Irlandczyka. W Irlandii jest to święto narodowe, dzień radości,  zabawy , oczywiście – dzień wolny od pracy. Na całym świecie, wszędzie tam gdzie mieszkają Irlandczycy i osoby irlandzkiego pochodzenia, 17 marca  odbywają się koncerty i parady, ulicami miast przechodzą barwne korowody, w których kolorem dominującym jest  zieleń – narodowy kolor Irlandii, nawiązujący do symbolu św. Patryka – trójlistnej koniczyny i  trawiastego krajobrazu wyspy, która jest zielona w zasadzie przez cały rok.

W czasie święta zapewne, jak każdego roku, poleje się morze Guinnessa na całym świecie.. Podobno największa irlandzka parada św. Patryka odbywa się  zawsze na nowojorskim Manhattanie, niewiele mniejsze w Chicago , Bostonie, czy nawet  na antypodach – w  Sydney i Auckland!.

Ja wybieram się  na taka paradę  w moim małym  Carlow, relację z niej przedstawię niebawem.

The following two tabs change content below.
Mycarlow.blog.pl powstał w drugim miesiącu mojego pobytu w Irlandii, a dokładnie 18 marca 2014 roku. Jest moją pamiątką z pobytu oraz przewodnikiem po Hrabstwie Carlow. Na blogu możecie wspólnie ze mną poznawać Irlandię, opisuję życie, kulturę, kuchnię, tradycje, atrakcje turystyczne, święta i wydarzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>